SEH sterkste in derby

Zaterdag 17 november 2018

Het eerste elftal van SEH heeft drie punten meegenomen uit Wapenveld. In een derby waarbij weinig goed voetbal getoond werd, had SEH uiteindelijk aan één fraaie aanval genoeg: 0-1.

De ploeg van trainer Pascal Diender had wat recht te zetten na een aantal weken zonder overwinning. Zo werd recent meer dan terecht verloren van ’t Harde en ging vorige week VEVO er onnodig met de punten vandoor vanuit Heerde. Alleen daarom al was de essentie van een overwinning hoog voor SEH, zeker ook gezien de stand op de ranglijst.

Toen de kruitdampen vanwege het nodige geknal en een aantal rooktonnen waren opgetrokken, waren de circa 400 toeschouwers klaar voor een ouderwetse derby tussen thuisploeg WZC en SEH. Maar buiten wat extra vuurwerk in de slotfase was daar nimmer sprake van op een zonovergoten sportpark Monnikenbos.

Beide ploegen begonnen afwachtend aan het duel. WZC zocht voortdurend aanvalsleider Balavac, maar buiten enkele speldenprikjes van hem om werd de thuisploeg niet echt gevaarlijk.

SEH had aan één moment in het eerste bedrijf genoeg om een voorsprong te nemen. Harmen van Oene kon op randje zestien de bal op pikken, schakelde een aantal tegenstanders uit en legde de bal panklaar op het hoofd van Erik Barneveld, die eenvoudig kon binnen knikken: 0-1. Een goal uit het niets voor de Heerdenaren, die tot dan toe vrij weinig hadden gecreëerd, maar ook weinig tot niets hadden weggegeven op een stil Monnikenbos. WZC werd voor rust alleen gevaarlijk via een lage voorzet, maar Nitrauw kon net niet het laatste zetje geven: 0-1 was de ruststand.

Na de thee was het wel meteen alle hens aan dek voor SEH, dat een periode van ongeveer 10 minuten even terug gedwongen werd door de thuisploeg. Een zware slotfase dreigde voor SEH, maar na een aantal wissels aan beide kanten keerde de rust weder in Wapenveld. Wel moest doelman Gert Jan Barneveld een aantal keren handelend optreden in die fase toen Stoffer doorkwam via links. Daarnaast had SEH enigszins geluk toen een bal via de kluts op de deklat belandde en er aan de stand daardoor dus niets veranderde.

WZC bleef volharden in het zoeken van Balavac, maar buiten hem om wist de thuisploeg geen enkele keer gevaarlijk te worden. Echte kansen bleven dus uit voor de Wapenvelders, waardoor de spreekwoordelijke vlam maar niet in de pan wilde slaan en het normaal zo luidruchtige publiek van de thuisploeg zich opvallend stil hield en de wedstrijd dus maar voort bleef kabbelen.

Vuur in de wedstrijd kwam er wel 20 minuten voor tijd toen in een tijdsbestek van vijf minuten eerst Stoffer en daarna Rorije zich opzichtig misdroegen. Eerst was het Stoffer die de noppen achter op de kuit van Wessel van der Most deponeerde, later was het Wilmer Rorije die natrapte bij Mathijs Logtenberg. Beiden hadden het geluk dat tot tweemaal toe een gele kaart de sanctie was van de arbiter, maar diezelfde man kon later niets anders doen dan de oliedomme Rorije bestraffen voor opnieuw natrappen, met een terechte tweede gele kaart als gevolg.

Trainer Slinkman speelde op dat moment zijn laatste troef uit door Roskam te brengen. De SEH-defensie gaf echter geen krimp en anders stond daar Barneveld nog, om zijn mannetje te staan en het doel spreekwoordelijk ´schoon´ te houden.

In de absolute slotfase ontstond er nog wat tumult op sportpark Monnikenbos, toen de stadionspeaker het fraaie scorebord op minuut 86 in pauzemodus schakelde en alle aanwezigen zich afvroegen wat de stand van zaken was qua netto speeltijd. Scheidsrechter Zagers liet zich echter door dit geintje totaal niet van de wijs brengen en floot keurig af na vier minuten blessuretijd. Een prettige overwinning dus voor SEH, dat daardoor met vertrouwen toe kan werken naar de eerstvolgende thuiswedstrijd, volgende week tegen EFC´58 uit Ermelo.

Toeschouwersaantal: circa 400.

Opstelling SEH: Gert Jan Barneveld; Rowin Moerenhout, Marthijn van der Steege (70. Hermen de Jager), Michiel de Gooijer, Owen Niemeijer; Harmen van Oene, Mathijs Logtenberg, Dennis Bijsterbosch (55. Kristian Stijf); Jeremy van de Beek (55. Wessel van der Most), Erik Barneveld en Sander Draaijer