Column: Nummer 10

Donderdag 18 juni 2015

Aan het einde van iedere uitzending van het discussieprogramma Studio Voetbal wordt er een bladzijde opengeslagen van het boek "60 jaar betaald voetbal" In dit item wordt op een authentieke wijze een markant persoon uit de nederlandse voetballerij uitgelicht. Richard van de Streek zou niet misstaan in dit item.

Maar liefst 16 jaar actief geweest als speler van het eerste elftal van SEH. Een fraaie palmares achter zijn naam waarop onder andere 2 promoties prijken via de nacompetitie, 5 behaalde periodekampioenschappen, topscorer aller tijden van SEH en als klap op de vuurpijl in het seizoen dat hij afzwaait een kampioenschap.

Zijn laatste kampioenschap dateerde uit het vorige millenium waarin hij met de B1 van SEH kampioen werd in de 1e klasse en zodoende promoveerde naar de Hoofdklasse. Van dat elftal wat destijds kampioen werd was hij de enige die nog actief was in het vlaggenschip van SEH.

Volgens de telling van www.voetbaloost.nl heeft hij in competitieverband 108 maal doelgetroffen. Helaas staat er niks vermeld over de treffers tijdens de seizoenen die voorafgingen aan de afdaling naar de kelder van het zaterdag amateurvoetbal in het seizoen 2006-2007. Maar gezien zijn neusje voor de goal zullen er ongetwijfeld in de seizoenen begin 2000 ook vele malen zijn gejuicht door Richard zijn trouwe supportersschare. Als ik me niet vergis was hij tijdens de promotiewedstrijd naar de 2e klasse in het jaar 2000, waarin de degens met aartsrivaal WZC werden gekruist in Wezep, ook beslissend met treffers.

Keepers van de tegenpartij hebben mij weleens gezegd dat ze bij een vrije trap rond het 16-meter gebied alleen maar een muur opstelden als de cultheld van SEH achter de bal ging staan. Met zijn ragfijne traptechniek heeft hij menig keeper volstrekt kansloos naar de bovenhoek laten zweven.  

Menig supporter zal de vrije trap op hemelvaartsdag 2012 in Otterlo nog op het netvlies staan. Op de dag dat Richard 30 werd en zijn vrouw en familie een heuse surpiseparty hadden georganiseerd, maar die door voetbalverplichtingen gecancelled werd. Want in huize Van de Streek ademt men voetbal.

Het verhaal gaat dat Richard en Marleen hun oudste zoon Siem geboren is met een voetbal bij zich. Iedere thuiswedstrijd is hij aandachtig toeschouwer van de kunsten die zijn vader etaleert bij zijn SEH. Steevast in het gezelschap van een bal en van zijn voetbalgekke familieleden. Met opa's als Dick van der Streek en Hans van Es en een tante als Ellen van de Streek, die trouwens ook meer dan behoorlijk een balletje kan trappen, sluipt de adoratie voor het voetbalspel er natuurlijk gauw in.

Iedere supporter met een blauw wit hart hoopt natuurlijk dan ook dat de beide zoons de nodige dosis voetbalskills van onze "anti-held" hebben meegekregen. Want zo kunnen we Richard toch ook wel betitelen? Een buikje zichtbaar in het witte tricot. Genietend van een pilsje met een peukie in de hand. Maar wie maalt daar nu om als je meer dan een decennia lang zo belangrijk bent voor je team.

Met je rust en overzicht aan de bal en neusje voor de goal. Een speler die altijd is blijven voetballen op zwarte Adidas Copa Mundial en met verbazing in de kleedkamer rondkeek met wat voor een zuurstok kleur schoenen de jeugd nu weer voor de dag kwam. Plastic "schoenuh" zoals hij ze noemde.

In de jeugd werd hij opgemerkt door PEC Zwolle en Jeugd Plan Nederland. Ook niet zo vreemd aangezien hij opviel in het veld tussen zijn leeftijdsgenoten met zijn surplus aan techniek en quasi nonchalante manier van kappen en draaien waar hij menig tegenstander het bos mee instuurde. De enige speler die ik mij kan herinneren die dit ook als geen ander kon was Aart (kap en draai) Bijsterbosch.

Gelukkig is clubliefde Richard niet vreemd en is hij altijd trouw gebleven aan de plaatselijke trots. Ook nu hij afzwaait als speler van de eerste selectie blijft hij actief als speler. In het nieuw op te richten derde zal hij spelend met enkele andere oud gedienden vanaf de linksback postie een bepalende rol toebedeeld krijgen. Misschien dat hij deze zomerstop nog even goed moet oefenen op de zogeheten buitenspelval. 

Nu ik dit zo schrijf zal het wel een mooie geste zijn van de club om in het eerste elftal het shirt met Nr 10 niet meer te gebruiken. Als eerbetoon voor zijn bewezen diensten en alles wat hij voor SEH al heeft betekend. Zoals bij Ajax het shirt met nr 14 nooit meer gedragen zal worden als eerbetoon aan een andere legende. Want dat Richard van de Streek een levende legende is  moge duidelijk zijn.

Uw clubwatcher